درخت اقیانوس و آروم‌آروم قدم بردار

تیری که از کمون رها می‌شه فقط و فقط به مهارت تیراندزاش مربوط می‌شه. تیراندازه که با مهارتش تیرو به هدف می‌شونه یا خطا می‌کنه. تیر فقط کارش اینه که یا مرگو همراه خودش بِبَره یا زندگی رو. اما معنی‌اش این نیست که با خودش آرزوی به هدف نشستن یا امید خطا رفتنو نداشته باشه. من یه تیر سالخورده و پیرم. هزاران بار به هدف نشسته‌م و هزاران بار به خطا رفته‌م. توی این هزاران هزار بار، شده که واقعاً دلم نخواد به هدف بخورم، همون‌طور که بارها و بارها شده که دلم خواسته، اتفاقاً، به هدف بخورم… این بار یکی از همون دفعه‌هاست که دلم نمی‌خواد به هدف بخورم. اما من تیری‌ام که شاهزاده «تیان» اونو پرتاب کرده. شاهزاده «تیان» تیرانداز ماهریه. پس من الان روی دوش‌های خودم مرگو می‌برم… کاش به خطا می‌رفتم.
ص ۲۶-۲۷