این فیلم که از رمان معروف راسل بنکز اقتباس شده، نقطهٔ عطف کارنامهٔ حرفه‌ای اتوم اگویان، فیلمساز ارمنی‌تبار کانادایی است. وی برای اولین‌بار نوشتهٔ نویسندهٔ دیگری را دستمایهٔ کار خود قرار می‌دهد و آن را بدل به فیلمی می‌کند که آشکارا «اگویانی» است: شناختی که به‌مثابه پازلی به‌تدریج شکل می‌گیرد، ساختار زمانی منقطع، بازی‌های درخشان و... همه در کنار هم، با استفاده زبان سینمایی اگویان، فیلمی را خلق کرده است که روایتی دقیق از اندوه و پیامدهای آن است. دیدنِ اندوه از پنجره چشم اتوم اگویان و بازخوانی فیلمنامه او، هم برای تماشاگران معمولی و هم برای مخاطبان حرفه‌ای سینما، تجربه‌ای قابل توجه است. زندگی شیرین پس از مرگ قصهٔ عمیق و فراموش‌نشدنی رنج است، قصه‌ای ورای خط داستانی اندوه‌بارش.